سیارهای «ممنوعه» که نحوه به وجود آمدنش منطبق با هیچ یک از قواعد علمی و ستاره شناسانه موجود نیست و اساسا نباید وجود میداشت، پس از مشاهده نشانهای از نور، توسط دانشمندان کشف شد. کشف این سیاره تمام دانستههای قبلی دانشمندان درباره نحوه ایجاد سیارهها را زیر سوال برده است.به گزارش همشهری به نقل از روزنامه سان، تیمی از ستارهشناسان در موسسه کارنگی واشنگتن این سیاره را در یک منظومه سیاره ای «غیر معمول» کشف کردند. وجود این سیاره، نگرش کلی دانشمندان درباره نحوه تولد سیارات را به چالش میکشد. این منظومه دارای یک سیاره غول پیکر گازی است که به دور یک سیاره «کوتوله قرمز کوچک» به نام TOI-۵۲۰۵b میچرخد که ستارهشناسان به آن سیاره ممنوعه لقب دادند.به گفته دانشمندان، اگرچه «کوتولههای قرمز» بهطور متوسط میزبان سیارات بیشتری نسبت به انواع بزرگتر از ستارگان هستند، اما تاریخچه و سوابق شکل گیری آنها نشان میدهد که کمتر احتمال میزبانی سیارههای غول پیکر گازی برای آنu200dها وجود دارد. سیاره TOI-۵۲۰۵b اولین بار توسط ماهواره مامور «بررسی سیارات فراخورشیدی گذری»، ناسا شناسایی شد.شوبهام کانودیا، اخترشناس ارشد مرتبط با این یافتهها گفت: ستاره میزبان، TOI-۵۲۰۵b ، تقریبا چهار برابر از مشتری کوچکتر است، اما به نوعی توانسته سیارهای به اندازه مشتری تشکیل دهد که بسیار شگفتانگیز است.تاکنون هیچ غول گازی در منظومه سیارهای اطراف سیارهای مانند TOI-۵۲۰۵b که به عنوان کوتوله M کم جرم طبقه بندی میشود، یافت نشده است.کانودیا توضیح داد: «وجود TOI-۵۲۰۵b آنچه را که ما در مورد قرصهایی که این سیارات در آن متولد شدهاند، میدانستیم، گسترش میدهد. (قرص به معنای تودهای از گاز و غبار است که به شکل حلقه یا دیسک د

محققان به صورت اتفاقی گونهای عجیب از یک ماهی کور با ساختاری شاخ مانند روی سر و فاقد فلس و رنگدانه را کشف کردند.به گزارش گجت نیوز، در غارهای دریاهای عمیق چین گونهای عجیب از ماهی در کمین است که شباهت عجیب و غریبی به یک موجود خیالی و افسانهای دارد. طبق یک مطالعهی جدید، ماهیهای عجیبالخلقه جدیدی که محققان آنها را در قسمتی بسیار تاریک از غار به اندازه یک میز آشپزخانه مشاهده کردند، فاقد فلس و رنگدانهاند، چشمهای اولیه کوچکی دارند که احتمالا توانایی دیدن ندارند و یک شاخ بزرگ و غیرطبیعی دارند که از پیشانی آنها بیرون زده است.محققان این گونهی استثنایی شبه یونیکورن را زمانی کشف کردند که در حال بررسی سرده سینوسایکلوکلیوس بودند.ماهیهای این سرده فقط در چین و معمولا قسمتهای غرق در تاریکی یافت میشوند. ۷۶ گونه شناخته شده از سینوسایکلوکلیوسها وجود دارد، که بیشتر آنها ویژگیهای مشابهی با گونه جدید دارند، از جمله کاهش یا نبود حس بینایی و فقدان فلس و رنگدانه. اگرچه فقط بعضی از ماهیهای سینوسایکلوکلیوس دارای شاخ هستند و سایر آنها در فرآیندی به نام تکامل کاهنده بینایی خود را به طور کامل از دست دادهاند. در این فرآیند گونهها در طول چند نسل ویژگیهایی را کاملا از دست میدهند. همچنین گونههای زیادی از سینوسایکلوکلیوسها وجود دارند که در آبهای روشن زندگی میکنند و ویژگیهای غیرطبیعی پسرعموهای عجیب وغریب خودشان را ندارند.محققان این ماهی جدید را در حال شنا در فضای کوچکی با پهنای 1.8 متری و عمق 0.8 متری، داخل غاری در استان کوهستانی گوییژو کشف کردند. گروه تحقیق تعدادی از ماهیها را برای بررسی و آزمایش به آزمایشگاه بردند، بیخبر از اینکه در حال جمعآوری گونه ای هستند که تا به

نهنگ آبی با نام علمی " Balaenoptera musculus " بزرگترین جاندار شناخته شده در کره زمین محسوب می شود. پنچ زیرگونه شناخته شده از نهنگ آبی وجود دارند که شامل نهنگ آبی شمالی، نهنگ آبی قطب جنوب (بزرگترین گونه)، نهنگ آبی اقیانوس هند شمالی، نهنگ آبی کوتوله، و نهنگ آبی شیلیایی می شوند. نهنگ آبی را می توان در تمام اقیانوس های اصلی به جز قطب شمال یافت.به گزارش عصر ایران، نهنگ های آبی به طور معمول دور از ساحل یافت می شوند و برای تولید مثل و تغذیه مهاجرت های فصلی انجام می دهند. با این وجود، آنها بیشتر در خلیج کالیفرنیا در مکزیک، در امتداد ساحل کالیفرنیا، در خلیج سنت لارنس در کانادا و دور از سریلانکا دیده می شوند.امروزه، تنها کسری از تعداد نهنگ های آبی که زمانی در دریاها حضور داشتند، باقی مانده اند. این به دلیل شکار نهنگ ها توسط انسان برای استفاده از چربی این حیوان، جراحات ناشی از وسایل ماهیگیری تجاری و اختلال ناشی از کشتیرانی رخ داده است. نهنگ آبی از سال 1966 به عنوان حیوانی محافظت شده در برابر شکار اعلام شد و به نظر می رسد جمعیت برخی گونه های آن به آرامی در حال افزایش است.نهنگ آبی هنوز در فهرست قرمز اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت قرار دارد و زیرگونه قطب جنوب به عنوان در معرض خطر انقراض فهرست شده است..در ادامه چند حقیقت شگفت انگیز درباره بزرگترین حیوان روی سیاره زمین ارائه شده است.1. نهنگ آبی بزرگترین حیوانیست که تاکنون روی سیاره زمین زندگی کرده است و این شامل دایناسورها نیز می شود. بزرگترین نهنگ آبی که تاکنون ثبت شده حدود 200 تن وزن و 33 متر طول داشته است. همانگونه که انتظار دارید، اندام های این حیوان نیز عظیم هستند و به عنوان نمونه، سرخرگ های نهنگ آبی به اندازه ای بزرگ است که یک

بر اساس تحقیقات جدید، مارها علاوه بر اینکه میتوانند ارتعاشات روی زمین را احساس کنند، به خوبی میتوانند صداهای موجود در هوا را نیز بشنوند.به گزارش خبر آنلاین به نقل از PLOS One ، یک تیم در دانشگاه کوئینزلند استرالیا(UQ) آزمایشی را بر روی ۱۹ مار از ۵ گونه مختلف ژنتیکی که در اسارت پرورش یافته بودند، انجام دادند. آنها در یک اتاق با عایق صوتی، سه فرکانس صوتی مختلف را پخش کردند. دو فرکانس در هوا و یکی از طریق ارتعاش زمین، و واکنش آنها را بررسی کردند.کریستینا زدنک، زیستشناس دانشکده علوم زیستی UQ و یکی از نویسندگان این مطالعه، در بیانیهای گفت: «از آنجاییکه مارها گوش خارجی ندارند، بسیار از مردم فکر میکنند که آنها ناشنوا هستند و فقط میتوانند ارتعاشات را از طریق زمین و بدن خود احساس کنند. اما تحقیقات ما در این زمینه، که اولین تحقیقی است که در این زمینه بدون بیهوشی مارها و در حالی که آنها آزادانه حرکت میکردند انجام شده است، نشان داد که آنها به امواج صوتی که در هوا حرکت میکنند، و احتمالا به صدای انسان واکنش نشان میدهند.»آنها با انجام آزمایش بر روی ارتعاشات و صداهای موجود در هوا، توانستند دو نوع شنوایی در مارها را شناسایی کنند. یکی شنوایی لامسه است که مارها میتوانند از فلسهای شکمی خود ارتعاشات را دریافت میکنند و دیگری شنوایی از طریق هواست که از طریق گوش داخلی مارها انجام میشود.آیا مارها با شنیدن صداها فرار میکنند؟بر اساس این مطالعه میزان واکنش مارها به صداها، به گونه آنها مربوط میشود. زدنک میگوید:«تنها پیتونها تمایل داشتند که به سمت صدا حرکت کنند. در حالیکه به نظر میرسید تایپانها، مارهای قهوهای و به ویژه افعیهای مرگبار میخواستند که از صدا دور شوند. نوع واکنش رفتاری

محققان به تازگی موفق شدند که ماهیت واقعی پری دریایی میمونی مومیاییشده در کشور ژاپن را کشف کنند.به گزارش همشهری به نقل از ساینس الرت، دانشمندان در نهایت توانستند ساختار واقعی یک پریدریایی میمونی مومیاییشده عجیب و غریب را مشاهده کنند. این مومیایی عجیب در معبد انجو این در شهر آساکوچی ژاپن نگهداری میشود. این چیز عجیب، برای دههها خوراک کنجکاویهای دانشمندان بوده است و ظاهرا قدمتش به قرنها پیش بازمیگردد. این مومیایی که ظاهری شبیه به پری دریایی و میمون دارد، در مجموع دارای ۳۰ سانتیمتر طول است و بدنش از یک تنه خزدار شبیه به پستانداران و یک دم ماهی فلسدار به اضافه دو دست انسانمانند و همینطور دندانهای ریز و نوکتیز تشکیل شده است.در فولکلور ژاپنی، موجوداتی نیمهانسان و نیمهماهی با دهانی شبیه به میمون نینگیو نام دارند و گرچه کمتر از پریدریایی غربی جذابند، اما همانقدر افسانه و داستان پیرامونشان وجود دارد. یک یادداشت دستنویس که در داخل جعبهای چوبی همراه این مومیایی عجیب وجود دارد نشان میدهد که این موجود در حدود سال ۱۷۴۰ در سواحل کوچی امروزی پیدا شده است.از فوریه ۲۰۲۲، دانشمندان دانشگاه علوم و هنر کوراشیکی (KUSA) با معبد همکاری میکنند تا از ماهیت واقعی این موجود عجیب و غریب سردربیاورند. آنها فاش کردهاند که این موجود فریب، حقه یا اثر هنری، هر چه که هست، حیوان نیست و مصنوع انسان است.نینگیوهای مومیاییشده را میتوان در سراسر ژاپن در معابد و موزهها یافت که عمدتا متعلق به دوره ادو (۱۸۶۸-۱۶۰۳) هستند. از آنجایی که هیچ وقت این موجود به صورت زنده پیدا نشده، وجودش برای دانشمندان یک معما است.برای درک ماهیت دست کم یکی از این نینگیوهای مومیاییشده، تیم تحقیقاتی با معب همکاری کر